Leven met diabetes type 1 én borstkanker: de ervaring van Brenda

Diabetes type 1 is al een uitdaging op zich, maar wat als je daarnaast wordt geconfronteerd met borstkanker en dan ook nog de meest agressieve vorm, triple-negatief? Brenda Schep (43) weet er alles van. In dit blog deelt ze haar persoonlijke verhaal over haar diagnose, behandeling én het belang van technologie zoals het MiniMed™ 780G-systeem. Haar openheid en praktische tips zijn een steun voor iedereen die in een vergelijkbare situatie zit.

Een leven lang omgaan met diabetes

Brenda kreeg al op jonge leeftijd diabetes type 1. “Ik was 8 jaar toen ik diabetes kreeg. Ik ben nu 43, dus dat is al lang geleden.” In de jaren daarna was het soms lastig om haar glucosewaarden goed te regelen, zeker door haar actieve leven. Jarenlang spoot ze insuline met een insulinepen. De overstap naar een insulinepomp kwam pas veel later, na een ernstige hypo in haar slaap. “Toen was ik er klaar mee: ‘Doe dan maar een pomp.’ Sinds 2016 gebruikt ze een insulinepomp in combinatie met een sensor: “Zonder sensor durf ik niet te slapen. Het geeft me veel meer rust.”

Diagnose: triple-negatieve borstkanker

Op 31 oktober 2024 verandert Brenda’s leven opnieuw ingrijpend. Ze voelt een knobbel onder haar linkerborst en besluit naar de huisarts te gaan. Al snel volgt er slecht nieuws. Uit de onderzoeken blijkt dat ze triple-negatieve borstkanker heeft. Een agressieve vorm waarbij uitzaaiingen snel kunnen optreden.

“Toen ik hoorde dat het triple-negatief was, zakte de moed me wel even in de schoenen. Maar gelukkig was het niet verder uitgezaaid dan vier lymfeklieren.” Ondanks de slechte vooruitzichten reageert haar lichaam onverwacht goed op de behandeling. “Ik heb 100% respons gehad op de chemo. Dat had het hele behandelteam niet verwacht.”

Het belang van technologie tijdens de behandeling

Tijdens haar chemotherapie merkt Brenda dat haar glucosewaarden sterk reageren op de medicijnen. Vooral door het gebruik van dexamethason, een krachtige ontstekingsremmer die de glucosewaarde flink verhoogt. “Je suiker gaat dan echt door het dak. Ik was blij als ik de dagen dat ik dexamethason kreeg, stabiel rond de 12 tot 14 zat. Dan gebruikte ik bijna twee keer zoveel insuline als normaal.”

Juist in die periode is haar insulinepomp met sensor onmisbaar. “Het feit dat het de ergste schommelingen opvangt, is gewoon heel fijn. Als nu mijn suiker zakt in de nacht, dan gaat de pomp trillen en mijn telefoon rinkelen, waardoor het niet meer zo fout kan gaan.”

Praktische oplossingen in een moeilijke tijd

De combinatie van diabetes en kanker vraagt om veel flexibiliteit en creativiteit. Brenda deelt graag wat haar geholpen heeft:

Regelmatig moest ze haar instellingen aanpassen, bijvoorbeeld door ’s nachts de pomp op sportstand te zetten om hypo’s te voorkomen. “Als ik dat niet deed, kreeg ik soms drie hypo’s in de nacht. Dat heb ik samen met mijn internist afgestemd.”

Ook haar eetpatroon veranderde tijdens de behandeling. “Soms boluste ik pas na het eten, om zeker te weten wat ik binnen had. Je bent dankzij het systeem veel flexibeler.” Vooral bij misselijkheid of weinig trek was dit een uitkomst.

Tijdens de bestralingen kwam Brenda voor een nieuw probleem te staan: haar sensor kon niet blijven zitten op de arm die bestraald werd. Dat betekende dat ze moest zoeken naar alternatieve plekken om de sensor te plaatsen. “Ik heb toen andere plekken geprobeerd, zoals de bovenbil. Dat werkte verrassend goed.”

Ook rondom onderzoeken zoals een PET-scan moest Brenda alert zijn. Officieel mag je dan geen insuline in je lijf hebben. In overleg met haar internist zette ze de pomp op sportstand, zodat er zo min mogelijk insuline werd toegediend. “Bespreek dit soort dingen altijd vooraf met je behandelend team,” raadt ze aan. Zo voorkwam ze onverwachte problemen op de dag van het onderzoek.

Tot slot: Brenda’s advies

Brenda is inmiddels genezen verklaard, maar blijft realistisch: “Je weet nooit wat er op microscopisch niveau gebeurt.” Die onzekerheid blijft, maar haar kaarten zijn nu goed.

Ondanks alles kijkt Brenda hoopvol naar de toekomst en heeft een duidelijke boodschap voor anderen die in een soortgelijke situatie zitten:

“Luister naar je lichaam. Voel je eigen grenzen duidelijk aan. En blijf doorgaan. Het leven is te mooi om op te geven.”

De standpunten en meningen in dit artikel zijn die van de geïnterviewde en weerspiegelen niet noodzakelijk het officiële standpunt of de productclaims van Medtronic. Dit artikel is niet geschreven met enige verplichting of verwachting richting de patiënt om producten van Medtronic te gebruiken, te promoten of te kopen. Dit patiëntenverhaal bevat niet alle noodzakelijke informatie voor de juiste zorg en behandeling van patiënten met diabetes. Voor de zorg en behandeling van diabetes verwijzen we u door naar uw zorgverlener en/of arts. Derhalve kunnen personen geen beroep doen op de hierin gepresenteerde informatie over een behandelingsprogramma of het behandelen van patiënten met diabetes. 21100653-nl-emea